Μια φορα κι εναν καιρο...
Το φεγγαρι βρηκε κρεμασμενα σε ενα αστερι ενα ζευγαρι φτερα αγγέλου...
Για μια στιγμη σαστισε...
"Τι στο καλο γυρευαν εκει φτερα απο εναν αγγελο?" αναρωτηθηκε...
Πλησιασε πιο κοντα...κοιταξε τριγυρω μα δεν ηταν πουθενα ο αγγελος...
"Αστερακι?Αστερακι ξυπνα!!!!" ειπε και σκουντηξε ελαφρα το μικρο αστερακι...
"Φεγγαρακι?" ψιθυρισε το Αστερακι αναμεσα σε χασμουρητό και τεντωμα...
"Τι θελεις και με ξυπν...Ααααααααα τι ειναι αυτο πανω μου??????" αρχισε να ουρλιαζει πριν ολοκληρωση την προταση του! Καταλαβε πως κατι παραξενο κρεμοταν απο πανω του και τρομαξε!
"Ηρεμησε Αστερακι! Ειναι μονο ενα ζευγαρι φτερα αγγέλου!" ειπε το Φεγγαρακι...
"Φτ...φτ...φτερα αγγέλου???? Μα τι παραξενο!!!!" ειπε το Αστερακι και συνεχισε "Φεγγαρακι μπορω να σου ζητησω μια χαρη?"
"Ναι φυσικα Αστερακι!"
"Μηπως μπορεις να παρεις επιτελους τα φτερα που κρέμονται μπροστά απο το προσωπο μου γιατι μου γαργαλουν την μυτουλα?????"
Το Φεγγαρακι ξεκαρδιστηκε...πηρε τα φτερα και τα κρεμασε στην ακρη του..
"Νομιζω πως πρέπει να βρουμε σε ποιον ανηκουν Φεγγαρακι μου τι λες? Ισως τα χρειαζεται"
"Εχεις δικιο Αστερακι,μα πως να βρουμε τον αγγελο σε ολακερο ουρανο?"
Το Αστερακι εμεινε για λιγο σιωπηλο...
"Το βρηκα!!!!" φωναξε ενθουσιασμενο... "Ρωτωντας!!!! Ρωτωντας θα βρουμε τον αγγελο!!! Αν χρειαστει θα ρωτησουμε ολα τα πλασματα του ουρανου!!! Θα τα καταφερουμε ακομα κι αν πρεπει να φτασουμε στο τελος του κοσμου!!!"
"Γενναιο και καλοκαρδο Αστερακι μου παντα θες να βοηθας τους αλλους...ενταξει λοιπον ας ξεκινησει το ταξιδι μας!!!" ειπε συγκινημενο το Φεγγαρακι...
Ετσι κι εγινε...Το Φεγγαρακι και το μικρο Αστερακι ξεκινησαν το ταξιδι τους με σκοπο να ανακαλυψουν σε ποιον ανηκουν τα φτερα...
Η πρωτη που συνάντησαν στον ουρανο ηταν η Συννεφουλα...
"Γεια σου Συννεφουλα!!!" ειπαν με μια φωνη το Φεγγάρι και το Αστερακι...
"Γεια σας!!! Πως κι απο'δω." απαντησε χαρουμενη η Συννεφουλα!
"Συννεφουλα θελουμε να σε ρωτησουμε κατι πολυ σημαντικο..." ειπε το Φεγγαρακι... "Σημερα βρεθηκαν κρεμασμενα πανω μου ενα ζευγάρι φτερα αγγέλου,μηπως ξερεις σε ποιον ανηκουν?" ρωτησε το Αστερακι...
"Δεν εχω ιδεα Αστερακι μου!!! Γιατι δεν τα κρατας για σενα?" απαντησε η Συννεφουλα...
"Ε...ε...ε...εγω? Φτερα αγγέλου??? Οοοοχι δεν τα αξιζω..."ψελλισε το Αστερακι...κι εγινε κατακοκκινο απο την ντροπη του...
"Νομίζω τα αξιζεις και με το παραπανω Αστερακι μου...Ποιος εμεινε να λαμπει ολη νυχτα μονο για μενα οταν φοβομουν το σκοταδι? ΕΣΥ!!!!" ειπε η Συννεφουλα...
"Εκανα οτι θα εκαναν ολοι!" απαντησε το Αστερακι..."Ελα Φεγγαρακι...ας συνεχισουμε το ταξιδι μας..."
"Χιλια τ'αστερια του ουρανου μα μονο ΕΣΥ με βοηθησες...να το θυμασαι...!" ειπε η Συννεφουλα "καλο σας ταξιδι..."
Καθως εφευγαν συναντησαν την Σταλιτσα!
"Γεια σου Σταλιτσα!!! Μηπως ξερεις σε ποιον ανηκουν αυτα τα φτερα αγγέλου???" ρωτησε ανυπομονα το Αστερακι...
"Γεια σου Αστερακι γεια σου κι εσενα Φεγγαρακι!!! Φτερα αγγέλου? Τι παραξενο! Πως βρεθηκαν? Που?" ρωτησε ολο περιεργεια η Σταλιτσα!
"Ηταν κρεμασμενα πανω μου...φαινεται τα αφησε καποιος αγγελος οσο κοιμομουν..." απαντησε το Αστερακι...
"Αναρωτηθηκες μηπως τα αφησε για σενα?" ρωτησε η Σταλιτσα και τα μικρα της ματακια με τις μεγαλες βλεφαριδες ανοιξαν διαπλατα!!!
Το Φεγγαρακι και το Αστερακι κοιταχτηκαν καλα καλα...
"Για μενα????"ρωτησε ξαφνιασμενο το μικρο Αστερακι "ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ!!!" ειπε με σιγουρια "Δεν εχω κανει κατι τοσο σημαντικο ωστε να αξιζω τα φτερα ενοε αγγέλου Σταλιτσα μου...
"Τοτε ποιος με βοηθησε να φτασω στην Συννεφουλα οταν χαθηκα στον ουρανο κι εμεινα μονη? Ποιος με πηγε κοντα της πριν με παρασυρει ο αερας??? ΕΣΥ!!!" απαντησε η Σταλιτσα...
"Εκανα οτι θα εκανε ο καθενας Σταλιτσα μου.." απαντησε το Αστερακι χαμηλωνοντας τα ματακια του απο ντροπη...
"Χιλια αστερια ηταν εκει ΜΟΝΟ ΕΣΥ με βοηθησες..." Απαντησε η Σταλιτσα...
"Φεγγαρακι μου συνεχιζουμε το ταξιδι μας?"ρωτησε το Αστερακι φανερα στεναχωρημενο..."φοβαμαι πως δεν θα βρουμε τον αγγελο μας..."
"Να συνεχισουμε Αστερακι μα...."διστασε το Φεγγαρακι...
"Τι συμβαινει?" ρωτησε το Αστερακι..
"Να αρχιζω να πιστευω πως ισως πρεπει να κρατησεις εσυ τα φτερα Αστερακι μου..."
"ΚΙ ΕΣΥ ΛΕΣ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ?????" ρωτησε θυμωμενο το μικρο μας Αστερακι "Μα τι παθατε ολοι πια???? Στο λεω κι εσενα λοιπον πως δεν εχω κανει κατι ωστε να αξιζω φτερα αγγέλου Φεγγαρακι!!!!"
"Κι ομως....οπως ολους ετσι κι εμενα οταν σε χρειαστηκα με βοηθησες...θυμασαι?" ρωτησε το Φεγγαρακι..."ποιος εμεινε μαζι μου να μη νιωθω μοναξια οταν με σκεπασαν τα συννεφα? ΜΟΝΟ ΕΣΥ!"
"Εκανα οτι θα εκανε ο καθενας Φεγγαρακι μου..." απαντησε θλιμμενα το Αστερακι...
"Χιλια αστερια ηταν στον ουρανο και ΜΟΝΟ ΕΣΥ εμεινες διπλα μου Αστερακι μου..." απαντησε το Φεγγαρακι...
"Σας βοηθησα λετε...ολους τους βοηθαω λετε... Μα να που δεν μπορω να βοηθησω τον αγγελο να βρει τα φτερα του και να πεταξει ξανα..." ειπε το Αστερακι κι ενα δακρυ κυλησε απο τα ματακια του κι επεσε απο τον ουρανο...
Τοτε εμφανιστηκε ξαφνικα μπροστα τους ενας πανεμορφος αγγελος με ολολευκα φτερα!!!
"Αγγελε επιτελους σε βρηκαμε!!! Εχω τα φτερα σου!!! Σε βρηκαμε!!!!" φωναξε χαρουμενο το μικρο Αστερακι!!!!
"Αστερακι...." προσπαθησε να το διακοψει το Φεγγαρακι...
"Φεγγαρακι μου τα καταφεραμε βρηκαμε τον αγγελο!!!!!" συνεχισε να μιλαει το Αστερακι...
"Αστερακι μου ο αγγελος φοραει ηδη φτερα...δες...." απαντησε το Φεγγαρακι...
Πραγματι ο αγγελος φορουσε φτερα...
Το Αστερακι σταθηκε λυπημενο και σιωπηλο...
"Μακαρι να ηταν δικα σου τα φτερα...." ειπε το Αστερακι κοιτωντας τον αγγελο δακρυσμενο...
"Τωρα που θα βρω αυτον που του ανηκουν...? Που?" ρωτησε κλαιγοντας...
"Τον εχεις ηδη βρει Αστερακι μου...τα φτερα ειναι εκει οπου ανηκουν..." ειπε ο αγγελος με την γλυκιά φωνη του...
"Μα...." το Αστερακι δεν καταλαβαινε τιποτα πια..."Σε ποιον ανηκουν? Σε ποιον?" ρωτησε...
"Δεν καταλαβαινω αγγελε μου...Σε ποιον ανηκουν τα φτερα?"
-Τα φτερα ανηκουν σε εκεινον που εμεινε ολη νυχτα να λαμπει για να μη φοβαται η Συννεφουλα...ανηκουν σε εκεινον που βοηθησε την Σταλιτσα να γυρισει πισω οταν χαθηκε...ανηκουν σε εκεινον που δεν αφησε μονο το Φεγγαρακι...Ανηκουν σε εκεινον που με βοηθα χωρις να το ξερει...." απαντησε ο αγγελος...
"Εκανα οτι θα εκανε ο καθενας" απαντησε το Αστερακι σιγανα...
"Μα πως σε βοηθαω εγω? Εγω δεν σε ξερω..." ειπε ξαφνιασμενο το Αστερακι...
"Χιλια αστερια στον ουρανο και ΜΟΝΟ ΕΣΥ εφτασες στην ακρη του κοσμου για να μου φερεις τα φτερα μου...
Χιλια αστερια....
Σε χιλια αστερια αφησα απο ενα ζευγαρι φτερα...αλλοι τα πεταξαν..αλλοι τα κράτησαν διχως να τα αξιζουν...μα εσυ? ΕΣΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΣΥ μου τα εφερες πισω..
Δεν εκανες οτι θα εκανε ο καθενας...
Ποτε...
Παντα εκανες αυτο που ενιωθε σωστο η καρδια σου...
Ρωτας πως με βοηθησες...Με βοηθας καθε φορα που κρατας το χερακι καποιου που εχει αναγκη...
Γι'αυτο αξιζεις τα φτερα ενος αγγελου..." ειπε ο αγγελος και φορεσε τα φτερα στο μικρο μας Αστερακι...
"Συνεχισε να εισαι ο εαυτος σου μικρο μου Αστερακι...να αφηνεις παντα λιγη καλοσυνη απο οπου περνας...
Και να θυμασαι....
Δεν το κανει ο καθενας..." ειπε ο αγγελος και χαθηκε στον ουρανο.....
Τελος🌟
Το φεγγαρι βρηκε κρεμασμενα σε ενα αστερι ενα ζευγαρι φτερα αγγέλου...
Για μια στιγμη σαστισε...
"Τι στο καλο γυρευαν εκει φτερα απο εναν αγγελο?" αναρωτηθηκε...
Πλησιασε πιο κοντα...κοιταξε τριγυρω μα δεν ηταν πουθενα ο αγγελος...
"Αστερακι?Αστερακι ξυπνα!!!!" ειπε και σκουντηξε ελαφρα το μικρο αστερακι...
"Φεγγαρακι?" ψιθυρισε το Αστερακι αναμεσα σε χασμουρητό και τεντωμα...
"Τι θελεις και με ξυπν...Ααααααααα τι ειναι αυτο πανω μου??????" αρχισε να ουρλιαζει πριν ολοκληρωση την προταση του! Καταλαβε πως κατι παραξενο κρεμοταν απο πανω του και τρομαξε!
"Ηρεμησε Αστερακι! Ειναι μονο ενα ζευγαρι φτερα αγγέλου!" ειπε το Φεγγαρακι...
"Φτ...φτ...φτερα αγγέλου???? Μα τι παραξενο!!!!" ειπε το Αστερακι και συνεχισε "Φεγγαρακι μπορω να σου ζητησω μια χαρη?"
"Ναι φυσικα Αστερακι!"
"Μηπως μπορεις να παρεις επιτελους τα φτερα που κρέμονται μπροστά απο το προσωπο μου γιατι μου γαργαλουν την μυτουλα?????"
Το Φεγγαρακι ξεκαρδιστηκε...πηρε τα φτερα και τα κρεμασε στην ακρη του..
"Νομιζω πως πρέπει να βρουμε σε ποιον ανηκουν Φεγγαρακι μου τι λες? Ισως τα χρειαζεται"
"Εχεις δικιο Αστερακι,μα πως να βρουμε τον αγγελο σε ολακερο ουρανο?"
Το Αστερακι εμεινε για λιγο σιωπηλο...
"Το βρηκα!!!!" φωναξε ενθουσιασμενο... "Ρωτωντας!!!! Ρωτωντας θα βρουμε τον αγγελο!!! Αν χρειαστει θα ρωτησουμε ολα τα πλασματα του ουρανου!!! Θα τα καταφερουμε ακομα κι αν πρεπει να φτασουμε στο τελος του κοσμου!!!"
"Γενναιο και καλοκαρδο Αστερακι μου παντα θες να βοηθας τους αλλους...ενταξει λοιπον ας ξεκινησει το ταξιδι μας!!!" ειπε συγκινημενο το Φεγγαρακι...
Ετσι κι εγινε...Το Φεγγαρακι και το μικρο Αστερακι ξεκινησαν το ταξιδι τους με σκοπο να ανακαλυψουν σε ποιον ανηκουν τα φτερα...
Η πρωτη που συνάντησαν στον ουρανο ηταν η Συννεφουλα...
"Γεια σου Συννεφουλα!!!" ειπαν με μια φωνη το Φεγγάρι και το Αστερακι...
"Γεια σας!!! Πως κι απο'δω." απαντησε χαρουμενη η Συννεφουλα!
"Συννεφουλα θελουμε να σε ρωτησουμε κατι πολυ σημαντικο..." ειπε το Φεγγαρακι... "Σημερα βρεθηκαν κρεμασμενα πανω μου ενα ζευγάρι φτερα αγγέλου,μηπως ξερεις σε ποιον ανηκουν?" ρωτησε το Αστερακι...
"Δεν εχω ιδεα Αστερακι μου!!! Γιατι δεν τα κρατας για σενα?" απαντησε η Συννεφουλα...
"Ε...ε...ε...εγω? Φτερα αγγέλου??? Οοοοχι δεν τα αξιζω..."ψελλισε το Αστερακι...κι εγινε κατακοκκινο απο την ντροπη του...
"Νομίζω τα αξιζεις και με το παραπανω Αστερακι μου...Ποιος εμεινε να λαμπει ολη νυχτα μονο για μενα οταν φοβομουν το σκοταδι? ΕΣΥ!!!!" ειπε η Συννεφουλα...
"Εκανα οτι θα εκαναν ολοι!" απαντησε το Αστερακι..."Ελα Φεγγαρακι...ας συνεχισουμε το ταξιδι μας..."
"Χιλια τ'αστερια του ουρανου μα μονο ΕΣΥ με βοηθησες...να το θυμασαι...!" ειπε η Συννεφουλα "καλο σας ταξιδι..."
Καθως εφευγαν συναντησαν την Σταλιτσα!
"Γεια σου Σταλιτσα!!! Μηπως ξερεις σε ποιον ανηκουν αυτα τα φτερα αγγέλου???" ρωτησε ανυπομονα το Αστερακι...
"Γεια σου Αστερακι γεια σου κι εσενα Φεγγαρακι!!! Φτερα αγγέλου? Τι παραξενο! Πως βρεθηκαν? Που?" ρωτησε ολο περιεργεια η Σταλιτσα!
"Ηταν κρεμασμενα πανω μου...φαινεται τα αφησε καποιος αγγελος οσο κοιμομουν..." απαντησε το Αστερακι...
"Αναρωτηθηκες μηπως τα αφησε για σενα?" ρωτησε η Σταλιτσα και τα μικρα της ματακια με τις μεγαλες βλεφαριδες ανοιξαν διαπλατα!!!
Το Φεγγαρακι και το Αστερακι κοιταχτηκαν καλα καλα...
"Για μενα????"ρωτησε ξαφνιασμενο το μικρο Αστερακι "ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ!!!" ειπε με σιγουρια "Δεν εχω κανει κατι τοσο σημαντικο ωστε να αξιζω τα φτερα ενοε αγγέλου Σταλιτσα μου...
"Τοτε ποιος με βοηθησε να φτασω στην Συννεφουλα οταν χαθηκα στον ουρανο κι εμεινα μονη? Ποιος με πηγε κοντα της πριν με παρασυρει ο αερας??? ΕΣΥ!!!" απαντησε η Σταλιτσα...
"Εκανα οτι θα εκανε ο καθενας Σταλιτσα μου.." απαντησε το Αστερακι χαμηλωνοντας τα ματακια του απο ντροπη...
"Χιλια αστερια ηταν εκει ΜΟΝΟ ΕΣΥ με βοηθησες..." Απαντησε η Σταλιτσα...
"Φεγγαρακι μου συνεχιζουμε το ταξιδι μας?"ρωτησε το Αστερακι φανερα στεναχωρημενο..."φοβαμαι πως δεν θα βρουμε τον αγγελο μας..."
"Να συνεχισουμε Αστερακι μα...."διστασε το Φεγγαρακι...
"Τι συμβαινει?" ρωτησε το Αστερακι..
"Να αρχιζω να πιστευω πως ισως πρεπει να κρατησεις εσυ τα φτερα Αστερακι μου..."
"ΚΙ ΕΣΥ ΛΕΣ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ?????" ρωτησε θυμωμενο το μικρο μας Αστερακι "Μα τι παθατε ολοι πια???? Στο λεω κι εσενα λοιπον πως δεν εχω κανει κατι ωστε να αξιζω φτερα αγγέλου Φεγγαρακι!!!!"
"Κι ομως....οπως ολους ετσι κι εμενα οταν σε χρειαστηκα με βοηθησες...θυμασαι?" ρωτησε το Φεγγαρακι..."ποιος εμεινε μαζι μου να μη νιωθω μοναξια οταν με σκεπασαν τα συννεφα? ΜΟΝΟ ΕΣΥ!"
"Εκανα οτι θα εκανε ο καθενας Φεγγαρακι μου..." απαντησε θλιμμενα το Αστερακι...
"Χιλια αστερια ηταν στον ουρανο και ΜΟΝΟ ΕΣΥ εμεινες διπλα μου Αστερακι μου..." απαντησε το Φεγγαρακι...
"Σας βοηθησα λετε...ολους τους βοηθαω λετε... Μα να που δεν μπορω να βοηθησω τον αγγελο να βρει τα φτερα του και να πεταξει ξανα..." ειπε το Αστερακι κι ενα δακρυ κυλησε απο τα ματακια του κι επεσε απο τον ουρανο...
Τοτε εμφανιστηκε ξαφνικα μπροστα τους ενας πανεμορφος αγγελος με ολολευκα φτερα!!!
"Αγγελε επιτελους σε βρηκαμε!!! Εχω τα φτερα σου!!! Σε βρηκαμε!!!!" φωναξε χαρουμενο το μικρο Αστερακι!!!!
"Αστερακι...." προσπαθησε να το διακοψει το Φεγγαρακι...
"Φεγγαρακι μου τα καταφεραμε βρηκαμε τον αγγελο!!!!!" συνεχισε να μιλαει το Αστερακι...
"Αστερακι μου ο αγγελος φοραει ηδη φτερα...δες...." απαντησε το Φεγγαρακι...
Πραγματι ο αγγελος φορουσε φτερα...
Το Αστερακι σταθηκε λυπημενο και σιωπηλο...
"Μακαρι να ηταν δικα σου τα φτερα...." ειπε το Αστερακι κοιτωντας τον αγγελο δακρυσμενο...
"Τωρα που θα βρω αυτον που του ανηκουν...? Που?" ρωτησε κλαιγοντας...
"Τον εχεις ηδη βρει Αστερακι μου...τα φτερα ειναι εκει οπου ανηκουν..." ειπε ο αγγελος με την γλυκιά φωνη του...
"Μα...." το Αστερακι δεν καταλαβαινε τιποτα πια..."Σε ποιον ανηκουν? Σε ποιον?" ρωτησε...
"Δεν καταλαβαινω αγγελε μου...Σε ποιον ανηκουν τα φτερα?"
-Τα φτερα ανηκουν σε εκεινον που εμεινε ολη νυχτα να λαμπει για να μη φοβαται η Συννεφουλα...ανηκουν σε εκεινον που βοηθησε την Σταλιτσα να γυρισει πισω οταν χαθηκε...ανηκουν σε εκεινον που δεν αφησε μονο το Φεγγαρακι...Ανηκουν σε εκεινον που με βοηθα χωρις να το ξερει...." απαντησε ο αγγελος...
"Εκανα οτι θα εκανε ο καθενας" απαντησε το Αστερακι σιγανα...
"Μα πως σε βοηθαω εγω? Εγω δεν σε ξερω..." ειπε ξαφνιασμενο το Αστερακι...
"Χιλια αστερια στον ουρανο και ΜΟΝΟ ΕΣΥ εφτασες στην ακρη του κοσμου για να μου φερεις τα φτερα μου...
Χιλια αστερια....
Σε χιλια αστερια αφησα απο ενα ζευγαρι φτερα...αλλοι τα πεταξαν..αλλοι τα κράτησαν διχως να τα αξιζουν...μα εσυ? ΕΣΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΣΥ μου τα εφερες πισω..
Δεν εκανες οτι θα εκανε ο καθενας...
Ποτε...
Παντα εκανες αυτο που ενιωθε σωστο η καρδια σου...
Ρωτας πως με βοηθησες...Με βοηθας καθε φορα που κρατας το χερακι καποιου που εχει αναγκη...
Γι'αυτο αξιζεις τα φτερα ενος αγγελου..." ειπε ο αγγελος και φορεσε τα φτερα στο μικρο μας Αστερακι...
"Συνεχισε να εισαι ο εαυτος σου μικρο μου Αστερακι...να αφηνεις παντα λιγη καλοσυνη απο οπου περνας...
Και να θυμασαι....
Δεν το κανει ο καθενας..." ειπε ο αγγελος και χαθηκε στον ουρανο.....
Τελος🌟

Υπέροχο! Μπράβο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠόσο όμορφο! Συγχαρητήρια!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣας ευχαριστω τοσο πολυ!!! Συντομα ερχεται το νεο μου παραμυθι!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή