"Μια φορα κι εναν καιρο...μεσα σε μια κλειδωμενη ντουλαπα,που βρισκοταν στο τελευταιο δωματιο του διαδρομου,στο σπιτι με τα πολλα παραθυρα,υπηρχε μια βαλιτσα....
Θα αναρωτιεστε τι το σημαντικο εχει μια βαλιτσα σε μια ντουλαπα...θα καταλαβετε παρακατω...
Ηταν νυχτα οταν και παλι ακουστηκε ο γνωστος ηχος οπως καθε βραδυ τετοια ωρα...
Το κλειδι στην κλειδαροτρυπα της ντουλαπας γυριζε...μονο του!!! Αληθεια σας λεω...κανεις δεν το αγγιζε!!!
Το φυλλο της ντουλαπας ανοιξε αργα αργα και στην ακρη του φανηκε ενα τοσοδουλικο χερακι...κι υστερα εμφανιστηκε ενα μικρο κοριτσακι...
Μα τι στο καλο εκανε μεσα στην ντουλαπα???
Ολη αυτη την ωρα κατω απο τα σκεπασματα στο κρεβατι που βρισκοταν απεναντι απο την ντουλαπα,κρυφοκοιτουσε η κοπελα στην οποια ανηκε το δωματιο...
Κρατουσε την ανασα της οπως καθε βραδυ,δεν ηθελε να τρομαξει βλεπετε την μικρη της επισκεπτρια...
Το μικρο κοριτσακι αφου αγγιξε με τα μικρα της δακτυλακια σχεδον καθε τι στο δωματιο,χαμογελασε θαρρεις κι ανακαλυψε εναν νεο κοσμο...
Για λιγο σταθηκε ακινητη..κοιταξε καλα καλα το κρεβατι..πλησιασε και σηκωσε τα σκεπασματα...
Και τοτε αντικρυσε την κοπελα που κρυβοταν κατω απο αυτα!!!!
Τρομαγμενη κρυφτηκε γρηγορα ξανα μεσα στην ντουλαπα...
Η κοπελα σηκωθηκε πια..και με γλυκια φωνη παρακαλεσε το μικρο κοριτσακι να βγει.
Μα δεν πηρε απαντηση.
Τοτε αποφάσισε να ανοιξει την ντουλαπα...
Μα τι παραξενο!!! Δεν ηταν μεσα!!! Μα αφου την ειδε με τα ματια της να μπαινει!!!!
Εβγαλε ενα ενα τα ρουχα μηπως κρυβόταν μεσα τους...οταν τα ειχε βγαλει πια ολα ανακαλυψε πως πισω απο ολα αυτα υπηρχε μια παλια ξεχασμενη βαλιτσα...
"Αδυνατον"σκεφτηκε...
"Αδυνατον να ζει εκει μεσα.." ειπε ψιθυριστα και γονατισε μπροστα απο την μικρη βαλιτσα..
Με τα χερια της να τρεμουν την ανοιξε προσεκτικα..το κοριτσακι ηταν κουλουριασμενο αγκαλια με ενα μικρο αρκουδακι και εσφιγγε τα ματακια του για να μην ανοιξουν...
Η κοπελα δεν ηξερε τι να κανει..
Ενα κοριτσακι ζουσε μεσα στην ντουλαπα της!!!
Χαιδεψε απαλα τα μαλλακια της μικρουλας κι εκεινη μαζευτηκε πιο πολυ..
Ηταν φανερο πως το μικρο κοριτσι φοβοταν...μα γιατι?
"Μη φοβασαι..θελω μονο να μαθω ποια εισαι..δεν νομιζεις πως πρεπει να ξερω ποια μενει μεσα στην ντουλαπα μου?" ρωτησε τρυφερα η κοπελα..
"Εγω εμενα παντα εδω." ειπε χαμηλοφωνα το κοριτσακι..
Η κοπελα σαστισε..
"Τι εννοεις? Εμενες παντα μεσα στην ντουλαπα μου? Πως σε λενε?" ρωτησε..
"Με λενε Σιωπη" ειπε το κοριτσακι..."εγω ημουν παντα εδω"..
Καπου εδω πρεπει να σας πω μια μικρη λεπτομερεια..η κοπελα που εμενε στο δωματιο ειχε προσφατα μετακομισει σε αυτο...
"Μονη????" ρωτησε η κοπελα.
"Οχι...οχι μονη..ηταν κι Εκεινη εδω. Μα εφυγε. Κι εσυ θα φυγεις. Σωστα?" Ρωτησε η Σιωπη που φαινοταν να ξερει απο πριν την απαντηση.
"Ποια ειναι Εκεινη?" ρωτησε η κοπελα.
Η Σιωπη εκλεισε τα αυτια της με τα χερακια της..η κοπελα δεν θελησε να την πιεσει..
"Σιωπη μου...εγω ειμαι η Αγαπη!" ειπε γλυκα και εβγαλε τα χερακια της απο τα αυτια της.."θελεις να κοιμηθουμε μαζι αποψε?"
Η Σιωπη ανοιξε καλα καλα τα ματακια της και χαμογελασε.
"Μαζι???" ρωτησε.
"Μαζι...κι αν το θες θα σου διηγηθω το αγαπημενο μου παραμυθι!"
Η Σιωπή εβαλε το χερακι της μεσα στο χερι της κοπελας και σηκώθηκε.
Ξαπλωσαν στο κρεβατι και η Αγαπη κρατωντας την Σιωπη αγκαλια αρχισε να αφηγειται το παραμυθι της...
*Ηταν καποτε μια κοπελα που ηθελε οσο τιποτα στον κοσμο να μοιρασει την αγαπη που μαζευε για χρονια στην μικρη της βαλιτσα...Ετσι αποφασισε να ταξιδεψει κι οποτε συναντουσε καποιον που ειχε αναγκη απο αγαπη ανοιγε την βαλιτσα της εβγαλε λιγη και του την χαριζε..
Καποτε συναντησε Εκεινη. Ηταν σκυθρωπη.
"Σιγουρα κι αυτη χρειαζεται αγαπη.." σκεφτηκε κι εβγαλε ενα αρκετα μεγαλο κομματι απο την βαλιτσα της για να της το προσφερει.
Μα η σκυθρωπη κυρια γυρισε την πλατη της κι εφυγε.
"Ποιος γυρναει την πλατη στην αγαπη?" αναρωτηθηκε..
Τα βηματα της την εβγαλαν σε ενα μονοπατι που οδηγουσε στο τελος του σε ενα μεγαλο σπιτι με πολλα παραθυρα.
Σε ενα απο αυτα ειδε ενα μικρο κοριτσακι να κοιταζει τον δρομο λυπημενο..
"Σιγουρα απο εδω θα εφυγε Εκεινη η σκυθρωπη κυρια" σκεφτηκε η κοπελα.
"Αυτο το σπιτι χρειαζεται ολη την αγαπη που εχω στην βαλιτσα μου!!!" ειπε αποφασισμενη.
Περπατησε ως την πορτα και την χτυπησε δυνατα τρεις φορες.
Ακουσε βηματα..κι υστερα η πορτα ανοιξε!
Μπροστα της εμφανίστηκε ενας πανεμορφος πριγκιπας που πισω του κρυβονταν δυο μικρες ντροπαλες πριγκιπισσες...
"Ηρθα να σας χαρισω ολη μου την αγαπη" ειπε ενθουσιασμενη!!!!
Ο πριγκιπας τα'χασε.
"Μπαμπα? Τι ειναι η αγαπη???" ρωτησαν με μια φωνη οι πριγκιπισσες.
" Τι ειναι η αγαπη?" ρωτησε κι ο πριγκιπας.
Η κοπελα τους κοιταξε λυπημενη.
"Αγαπη ειναι να μην εγκαταλειπεις ποτε αυτον που αγαπας..αγαπη ειναι να μη φευγεις..." τους απαντησε.
"Κι εσυ θελεις να μας δωσεις ολη σου την αγαπη??? Μα γιατι? Πως θα ζησεις χωρις αυτην???" ρωτησε ο πρίγκιπας.
" Εσεις πως θα ζησετε χωρις να την γνωρισετε ποτε?" ρωτησε η κοπελα.
Ο πριγκιπας απλωσε το χερι του και κρατησε τρυφερα το δικο της...
"Απο εκει που εφυγες θα λειπεις...ειμαι σιγουρος!" της ειπε..
"Κατι μου λεει πως εδω που ηρθα ελειπα πριγκιπα μου.." απαντησε η κοπελα..
Η μικρη πριγκιπισσα με τα μακρια σγουρα μαλλια πλησιασε την κοπελα και κοιτωντας την βαθια στα ματια την ρωτησε..
"Θα φυγεις κι εσυ οπως Εκεινη?"
"Ηρθα επιτελους σπιτι μου..κι εχω μαζι μου ολη την αγαπη του κοσμου..ηρθα για να μεινω πριγκιπισσα μου..αρκει να μου κρατας το χερι γιατι και για μενα ολο αυτο ειναι ενας καινουριος κοσμος.."
Η μικρη πριγκιπισσα επιασε το χερακι της κοπελας κι ολοι μαζι μπηκαν στο σπιτι με τα πολλα παραθυρα που ανοιξαν διαπλατα μετα απο πολυ καιρο και φως ελουσε καθε γωνια του!
Η μικρη πριγκιπισσα οδηγησε την κοπέλα στο δωματιο στο τελος του διαδρομου..
"Εδω κοιμοταν Εκεινη." ειπε λυπημενη.
"Εδω λοιπον θα κρυψουμε την αγαπη!!!" ειπε χαμογελαστη η κοπελα.
Κι ανοιξε την ντουλαπα απεναντι απο το κρεβατι και έβαλε μεσα την βαλιτσα της.
"Και τωρα?" ειπε η πριγκιπισσα. "Θα αφησουμε κρυμμενη την αγαπη?"
"Πριγκιπισσα μου οταν νιωθεις μονη,οταν σε πνιγει η σιωπη,οταν θες μια αγκαλια..εγω θα ειμαι εδω..θα σε περιμενω παντα και μαζι θα βρισκουμε την αγαπη και θα την μοιραζομαστε. Εγω κι εσυ παντα θα ξερουμε που κρυβεται η αγαπη!!!" *
Η Αγαπη ειχε πια τελειωσει το παραμυθι οταν η Σιωπη νυσταγμενη την ρωτησε.
"Θα φυγεις κι εσυ οπως Εκεινη?"
"Αν φυγω ποιος θα μου θυμιζει που κρυβεται η αγαπη πριγκιπισσα μου?" απαντησε τρυφερα.
Η Σιωπη ειχε πια αποκοιμηθει χαμογελαστη...
Η Αγαπη βγηκε πατωντας στις μυτες των ποδιων της απο το δωματιο...
Απ'εξω την περιμενε ο πριγκιπας της..
"Κοιμηθηκε?" την ρωτησε.
"Κοιμηθηκε." απαντησε δακρυσμενη.
"Μην εγκαταλειπεις..θα τα καταφερεις να της θυμισεις που κρυβεται η αγαπη.."της ειπε..
"Αγαπη ειναι να μην εγκαταλειπεις ποτε αυτον που αγαπας πριγκιπα μου...ηρθα για να μεινω!" του απαντησε και πριν πανε στο δωματιο τους μισανοιξε την πορτα της Σιωπης και ψιθυρισε...
"Καληνυχτα πριγκιπισσα μου...και να θυμασαι εμεις οι δυο ξερουμε που κρυβεται η αγαπη..."
Τελος. 🌟
