Ο ιπποτης και το δεντρο της ζωης..

Το δασος.

Μεσα στα δαση υπαρχουν δεκαδες δεντρα...τοσα που στεκει σχεδον αδυνατο να ξεχωρισεις καποιο,μοιαζουν ολα τοσο πολυ...
Αν καποιος διασχισει ενα δασος θα δει τοσα αξιοθαυμαστα πραγματα που θα γεμισει τοσο η καρδια του που δεν θα χωρα καμια αλλη αναμνηση..Ποσα να χωρεσει μια καρδια? Μια οχι και παρα πολλα η αληθεια ειναι...τι γινεται ομως αν εχεις δυο καρδιες?
Θα ρωτησετε:Μα ποιος εχει δυο καρδιες???
Ο ιπποτης που θα σας διηγηθω την ιστορια του ευθυς αμεσως...

Το δεντρο της ζωης.

Υπαρχει σε ενα μερος μαγικο ενα καταπρασινο πυκνο δασος γεματο απο ψηλα δεντρα που αγγιζαν τον ουρανο!
Βαθια μεσα σε αυτο το δασος ζουσε ενα δεντρο διαφορετικο απο ολα τα αλλα..Ηταν πελωριο..τοσο ψηλο που στεκοταν μπροστα σου σαν ενας καλοσυνατος γιγαντας που το κεφαλι του χανοταν μεσα στα συννεφα,τα κλαδια του ανοιχτα σαν γιγαντια χερια ετοιμα να σε παρουν αγκαλια και οι ριζες του σαν μεγαλα δυνατα ποδια που το κρατουσαν γερα στην γη!
Αν το κοιταζες προσεκτικα θα ξεχωριζες δυο μεγαλα ματια αναμεσα στα κλαδια...κι αν σωπαινες για λιγο θα ακουγες τους χτυπους της καρδιας του...

Ο ιπποτης.

Επεσε νυχτα στο δασος,σκοταδι βαθυ...Τα δεντρα κι ολα τα πλασματα του δασους ειχαν πια κοιμηθει...
Απο μακρια ακουστηκε θορυβος...καποιος ερχοταν..
Μα ναι,ειναι ο ιπποτης που σας ανεφερα στην αρχη..
Φαινεται ταλαιπωρημενος...κουρασμενος..τι να του συμβαινει αραγε?
Ο ιπποτης εδεσε το αλογο του στο κλαδι του δεντρου και υστερα καθισε στις ριζες του να ξεκουραστει...

"Καλε μου Σπιθα...κουράστηκες κι εσυ κι εγω...Μερες τωρα ταξιδευουμε,ας ξεκουραστουμε λιγο..." ειπε στο αλογο του...
"Τι θα κανω Σπιθα?Τι θα κανω?" ρωτησε ο ιπποτης..το αλογο τον κοιταξε νυσταγμενο...!
"Τι να μου πεις κι εσυ...αλογο εισαι δεν μιλας..." μονολογησε λυπημενος...

"Τι σου συμβαινει Ιπποτη?" ακουστηκε μια βροντερη φωνη!
Ο ιπποτης πεταχτηκε πανω,χτυπησε το κεφαλι του στο κλαδι απο την τρομαρα του,του εφυγε η περικεφαλαία τον χτυπησε στο ποδι κι αρχισε να χοροπηδαει γυρω γυρω απο το αλογο κανοντας κουτσο απο τον πονο!!!!
Το δεντρο και το αλογο ξεκαρδιστηκαν στα γελια!!!!

"ΣΠΙΘΑΑΑΑΑΑ!!!! Γελας???? Και γελας και μιλας????" ρωτησε ο ιπποτης με γουρλωμενα ματια!!!!
Το αλογο χλιμιντρισε ειρωνικα!!!

"Εγω σου μιλησα ιπποτη οχι το αλογο!" ακουστηκε ξανα η φωνη!

Ο ιπποτης γυριζε γυρω γυρω το κεφαλι του μα δεν εβλεπε κανεναν!!!
Εβγαλε με μιας το σπαθι του και φωναξε:
"Οπου κι αν εισαι φανερωσου ξενε!!!!"

"Καταρχην δεν ειμαι ξενος! Εσυ ηρθες στο σπιτι μου..."απαντησε η φωνη "κι υστερα...να φανερωθω?! Μα δεν κρυβομαι! Μπροστα σου ειμαι!"

Ο ιπποτης σαστισε..τοτε το δεντρο τον ακουμπησε στον ωμο με το κλαδι του...
"Εδω ειμαι..."
Ο ιπποτης σηκωσε το κεφαλι του και ειδε το γιγαντιο δεντρο να τον κοιταει χαμογελαστο!

"Ε...ε...εσυ μου μιλας??? ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ????? Εισαι δεντρο και μου μιλας????" ρωτουσε και ξαναρωτουσε ο ιπποτης.
-Ναι ειμαι δεντρο και ναι μιλαω. Κι εχω και κατι ακομα που μας κανει να μοιαζουμε...
"Τι?" ρωτησε φοβισμενος ο ιπποτης.
"Καρδια! Εχω κι εγω καρδια οπως κι εσυ..."

Δυο καρδιες.

Ο ιπποτης αφου ξεπερασε τον φοβο του καθισε στις ριζες του δεντρου κι ακουσε την ιστορια του...
"Δεν ημουν παντα δεντρο ιπποτη μου...καποτε πριν χρονια ημουν ανθρωπος κι εγω οπως εσυ..ημουν ανθρωπος και κατι περισσοτερο απο αυτο...ημουν μαμα..."

"Μαμα??? Εσυ??? Ησουν μαμα??? Και...πως...???" ξαφνιαστηκε ο ιπποτης.

"Πριν πολλα χρονια ημουν πολυ ευτυχισμενη..ειχα μολις γεννησει τον γιο μου...ζουσαμε ηρεμοι και χαρουμενοι..Μα γρηγορα οι ομορφες μερες περασαν..Ηρθε ενας μαγος στο μικρο μας χωριο και κατεστρεψε τα παντα..Ηθελε να παρει ολα τα αγορια του χωριου..Ειχε σκοπο να φτιαξει εναν στρατο απο τρομακτικους ιπποτες που θα κατακτουσαν ολο τον κοσμο."

Ο ιπποτης ακουγοντας τα λογια του δεντρου επιασε με το χερι του την καρδια του..

"Εγω πηρα τον γιο μου αγκαλια κι αρχισα να τρεχω προς το δασος για να κρυφτουμε..τα καταφερα..φτασαμε στην καρδια του δασους και κρυφτηκαμε στις ριζες ενος δεντρου..
Τοτε ακουσα τον μαγο να ερχεται..ο γιος μου ηταν το μονο αγορι που δεν ειχε καταφερει να πιασει και ειχε θυμωσει πολυ.
Εριχνε κεραυνους και εκαιγε το ενα δεντρο μετα το αλλο..ο γιος μου τρομαξε κι εβαλε τα κλαματα..ο μαγος μας ακουσε κι εριξε κεραυνο και στο δικο μας δεντρο.
Μετα απο ωρα ξυπνησα μονη σε ενα καμμενο δασος στις ριζες του δεντρου...ο μαγος ειχε παρει τον γιο μου.
Εκλαψα τοσο πολυ...παρακαλεσα με ολη μου την δυναμη να γινω δεντρο να αγγιξω τον ουρανο..να φτανει η ματια μου στα περατα του κοσμου μηπως τον δω ξανα..Να γινω δεντρο δυνατο με ριζες ως τα εγκατα της γης τιποτα να μη με παρει απο εδω,μηπως γυρνουσε να βρει...
Και τοτε εγινε αυτο που ευχηθηκα..
Κι απο τοτε περιμενω εδω...
Ειμαι το δεντρο της ζωης...της ζωης που μονο μια μαμα μπορει να δωσει στο παιδι της...κι αυτη ειναι η ιστορια μου...
Τωρα ιπποτη μου πες μου κι εσυ την δικη σου..." ειπε το δεντρο.

Ο ιπποτης με δακρυα στα ματια αγκαλιασε τις ριζες του δεντρου και κλαιγοντας ειπε...

"Να λοιπον και η δικη μου ιστορια...Για χρονια γυρνουσα απο μερος σε μερος..δεν γνωρισα πατριδα..Δεν γνωρισα μητερα. Μεγαλωνα..κι οσο μεγαλωνα μαθαινα μονο να μη γυριζω πισω. Μα καθε βραδυ εβλεπα το ιδιο ονειρο..πως καπου υπαρχει μια καρδια που χτυπαει στον ιδιο ρυθμο με την δικη μου. Κι αυτη η καρδια με φωναζε 'παιδι μου'. Γι'αυτο κι εγω το εσκασα εφυγα απο τον τρομερο τον μαγο κι αρχισα να αναζητω την δευτερη καρδια μου..."

Το δεντρο της ζωης ακουγοντας τα λογια του ιπποτη επιασε με το κλαδι του την καρδια του...

Η πατριδα.

"Τα βηματα με φερανε εδω...στις ριζες μου...ΜΑΜΑ ΜΟΥ...κι ακου την καρδουλα σου που χτυπα ιδια με την δικια μου.." ειπε ο ιπποτης κι αγκαλιασε σφιχτα το δεντρο!
"Γιε μου πολυτιμε ΕΣΥ? Εσυ στ'αληθεια εισαι?" ρωτησε το δεντρο της ζωης.
"Εγω ειμαι μανουλα μου...Πατριδα μου γλυκια..εδω ειμαι..γυρισα και κανεις δεν μας χωριζει!!!"
"Κανεις πολυτιμακι...γιατι οπου κι αν πας εγω παντα θα σε περιμενω εδω γιατι ειμαι η μαμα σου!"
"Κανεις μανουλα μου...γιατι οπου κι αν παω παντα θα γυριζω εδω γιατι ειμαι ο γιος σου!"

Τοτε το δεντρο της ζωης αγκαλιασε τον ιπποτη κι οι δυο καρδιες ενωθηκαν...
Το δεντρο πηρε ανθρωπινη μορφη...εγινε ξανα μανουλα..κι αγκαλιαστηκαν χαρουμενοι γιατι ηξεραν πως τωρα ξεκινα η δικη τους ιστοριουλα....!

Τελος 🌳